متاسفانه بامداد روز شنبه ۸ فروردین ۱۴۰۵ حمله هوایی از سوی دشمن امریکایی- صهیونیستی به ساختمان‌های پژوهشی و آموزشی در دانشگاه علم و صنعت ایران، موجب وارد آمدن خسارت به این ساختمان‌ها و ایجاد رعب و وحشت در بین ساکنین اماکن مجاور دانشگاه همچون اماکن مسکونی، تجاری و بیماران بیمارستان مجاور دانشگاه شده است.

ساختمان‌های پژوهشی و آموزشی دانشگاه علم و صنعت ایران به عنوان یکی از قدیمی‌ترین و فعال‌ترین نهادهای علمی و دانشگاهی بر اثر این هجوم تخریب شد. این دانشگاه از اصلی‌ترین مراکز تحقیقات علمی در ایران است که کارنامه‌ای درخشان در فراوری‌های علمی و نیز پیوند دانش و صنعت دارد و تاکنون محصولات فراوانی را در چرخه صنعتی سازی قرار داده است. حمله به دانشگاه علم و صنعت، نخستین مورد از هجوم بیرحمانه نظامی به نهادهای علمی کشور نیست و دشمن آمریکایی – صهیونیستی پیش از این هم به دانشگاه‌هایی همچون دانشگاه امام حسین بارها تعرض کرده بود.

دانشگاه علم و صنعت ایران تنها یک مجموعه آموزشی نیست؛ شبکه‌ای از پژوهشگران، دانشجویان، آزمایشگاه‌ها و گروه‌های تحقیقاتی است که بخش مهمی از فناوری‌های استراتژیک، صنایع پایه، مهندسی‌های پیشرفته و سامانه‌های زیرساختی را پشتیبانی می‌کنند. هدف قرار دادن چنین نهادی، به معنای ضربه‌زدن به «قلب مهندسی» و «توان تولیدی» کشور هدف است. در جنگ‌های امروز، نابودی مراکز علمی با نابودی کارخانه‌ها یا پایگاه‌های نظامی از نظر راهبردی برابری می‌کند؛ زیرا تأثیر آن بر آینده علمی و صنعتی کشور بسیار دیرپا و عمیق است. این دانشگاه، طی دهه‌ها بدنه‌ای از کارشناسان، مهندسان، طراحان و مدیران فنی تربیت کرده که در بخش‌های مختلف اقتصادی و صنعتی نقش‌آفرین‌اند. حذف یا فلج کردن چنین دانشگاهی، در عمل باعث اختلال در چرخه انتقال دانش و تربیت نسل‌های آینده متخصصان می‌شود. جنگ مدرن بیش از آنکه نبرد بر سر دارایی‌های موجود باشد، نبرد بر سر «نیروی انسانی آینده» است. حمله به دانشگاه، حمله به چرخه آموزش، پژوهش و نیروسازی است؛ چرخه‌ای که یک ملت برای بازسازی پس از جنگ بیش از هر چیز به آن نیاز دارد.

با کمال تأسف باید گفت که در الگوی جنگ‌های دشمن صهیونیستی، حمله به زیرساخت‌های علمی و دانشگاهی، دیگر یک رخداد استثنایی نیست؛ بلکه بخشی از راهبردی شده است که هدف آن، فراتر از تخریب فیزیکی، ضربه‌زدن به ظرفیت تولید و دانش آینده یک ملت است. اتفاقات اخیر نشان می‌دهد که حتی دانشگاه‌هایی با کارکردی کاملاً علمی و فناوری‌محور، مانند دانشگاه علم و صنعت، به سادگی به‌عنوان هدف حمله انتخاب می‌شوند. این انتخاب ظاهراً غیرمنطقی، در بطن خود تابع محاسباتی عمیق است که پیوند مستقیمی با مفهوم «قدرت ملی» دارد.

خوشبختانه اصابت پرتابه توسط دشمن خبیث هیچ‌گونه تلفات جانی در پی نداشته است. دانشگاه علم و صنعت ایران حمله به مراکز علمی و دانشگاهی را که مغایر با اصول انسانی و خلاف قوانین بین‌المللی می‌باشد، به شدت محکوم می‌نماید.